Өнгөрсөн хэдэн жил мотоциклтой замд явахдаа би нэг зүйлийг ойлгосон.

Зам гэдэг зөвхөн газар нутгийг холбодоггүй юм байна. Зам хүний занг, тэвчээрийг, нөхөрлөлийг, дотоод мөн чанарыг ил гаргадаг юм байна.

Аяллын эхэнд бүгд инээмсэглэлтэй, хүсэл тэмүүлэлтэй, нэг зорилготой хөдөлдөг. Харин зам уртсах тусам ядаргаа нэмэгдэнэ. Тоос шороо нүд ам руу орно. Бороо цохино. Төлөвлөсөн цаг хойшилно. Хэн нэгний мотоцикл эвдэрнэ. Хэн нэгэн яарна. Хэн нэгэн удааширна. Санал зөрнө. Үг хатуудна. Заримдаа сэтгэл гомдоно.

Гэхдээ би тэр бүхнийг муу зүйл гэж боддоггүй.

Амьдрал өөрөө ч тийм байдаг. Хүмүүс дандаа нэг хэмнэлээр, нэг бодлоор, нэг зангаар амьдардаггүй. Хүн бүрийн ачаа өөр. Хүн бүрийн айдас өөр. Хүн бүрийн тэвчээрийн хэмжээ өөр. Зам дээр гарсан маргаан заримдаа тухайн хүний муу чанар биш, харин тэр мөчийн ядаргаа, санаа зовнил, дотоод тэмцлийн илрэл байдаг.

Мото аялал надад хүнийг шууд дүгнэх хэрэггүйг сургасан.

·       Нэг удаагийн уур бүх хүнийг тодорхойлдоггүй.

·       Нэг өдрийн алдаа бүх нөхөрлөлийг үгүйсгэдэггүй.

·       Нэг замын санал зөрөлдөөн хамт туулсан олон сайхан мөчийг арилгадаггүй.

Тухайн үед хүнд санагдаж байсан зүйлс хожим инээдтэй, дулаахан, үнэ цэнтэй дурсамж болдог. Шороонд суусан өдөр, төөрсөн орой, хүйтэнд даарсан шөнө, эвдэрсэн мотоциклоо тойроод зогсож байсан мөч, тэр бүхэн дараа нь бидний ярих хамгийн сайхан түүх болж үлддэг.

Замын саад бэрхшээлийг бид даваад өнгөрдөг. Харин хамт давсан дурсамж л үлддэг.

Магадгүй амьдралын утга ч үүнд байдаг байх. Бид төгс хүмүүс болоод хамт замд гардаггүй. Харин алдаатай, өөр өөр зан араншинтай, өөр өөр бодолтой хүмүүс нэг зам дээр бие биеэ таньж, тэвчиж, ойлгож, уучилж сурдаг.

Мотоцикл надад хурд заагаагүй. Мотоцикл надад хүнийг ойлгохыг заасан. Зам надад очих газраас илүү хамт явсан хүмүүс чухал гэдгийг ойлгуулсан.

Өнөөдөр эргээд бодоход би зам дээр болсон  сөрөг үг, жижиг маргаан, түр зуурын гомдлыг тийм ч тод санадаггүй. Харин уулын орой дээр хамт зогссон мөч, борооны дараах үнэр, талын салхи, замын цай, анд нөхдийн инээд л сэтгэлд тод үлджээ.

Тиймээс би замд хамт явсан хэнд ч муу зүйл бодож явдаггүй.

·       Учир нь бид нэгэн цагт нэг замын тоосыг хамт залгисан.

·       Нэг салхинд хамт жиндсэн.

·       Нэг зорилгын төлөө хамт хөдөлсөн. Тэр л хангалттай.

Амьдрал ч бас нэг их урт аялал юм. Хэн нэгэн түрүүлж явна. Хэн нэгэн хоцорно. Хэн нэгэн буруу эргэнэ. Хэн нэгэн замдаа зогсоно.

Гэхдээ эцэст нь хүн юу авч үлддэг вэ?

Уур биш, гомдол биш, бардамнал биш, харин хамт туулсан зам, хамт давсан сорилт, хожим сэтгэлд дулаахан дурсамж л үлддэг. Зам намайг илүү тайван илүү ууч илүү хүнлэг  болгосон.

Тиймээс би мото аяллыг зүгээр нэг аялал гэж боддоггүй. Энэ бол хүнийг хүнээр нь таних, өөрийгөө өөрөөр нь олох, амьдралыг арай уужуу харах нэгэн сургууль юм даа.

 #ЗамБаАмьдрал #МотоАялал #МотоциклынФилософи #ТөмөрХүлэг #АндНөхөд #ЗамынДурсамж  #УучСэтгэл  #Нөхөрлөл  #МонголынЗам  #AdventureRiding  #MotorcycleLife   #SilkRoadAdventureRiders